Symptomatik

Metabolizm

Kalkulator luki anionowej

Oblicz lukę anionową w surowicy na podstawie sodu, chlorków i wodorowęglanów, z opcjonalną korektą o albuminy, i sprawdź, jak wynik wykorzystuje się w diagnostyce kwasicy metabolicznej.

Wpisz swoje dane powyżej, aby zobaczyć wynik i jego interpretację.

Co właściwie przedstawia luka anionowa

Krew jest elektrycznie obojętna, więc ładunki dodatnie i ujemne muszą się równoważyć. Rutynowy panel oznacza jeden główny kation, sód, oraz dwa główne aniony, chlorki i wodorowęglany. Odjęcie oznaczonych anionów od oznaczonego kationu pozostawia resztę reprezentującą wszystko, czego nie zmierzono, przede wszystkim albuminy oraz fosforany, siarczany i kwasy organiczne. Ta reszta to luka anionowa, która rośnie wraz z gromadzeniem się nieoznaczanego kwasu.

Dlaczego korekta o albuminy nie jest w praktyce opcjonalna

Albuminy stanowią dominujący nieoznaczany anion, więc hipoalbuminemia obniża wyjściową lukę i może ukryć rzeczywistą kwasicę. Luka spada o około 2,5 mmol/l na każdy 1 g/dl, o który albuminy spadają poniżej 4,0 g/dl. Pacjent w stanie ciężkim z albuminami 2,0 g/dl i pozornie prawidłową luką 11 ma lukę skorygowaną około 16, co całkowicie zmienia interpretację. Podanie albumin powyżej dodaje tę skorygowaną wartość obok surowej.

Potas we wzorze

Część źródeł liczy lukę jako sód plus potas, minus chlorki i wodorowęglany. Uwzględnienie potasu podnosi wynik o około 4 mmol/l i odpowiednio przesuwa zakres referencyjny w górę. Ten kalkulator stosuje częstszą postać, wyłącznie z sodem. Oba warianty są poprawne, pod warunkiem że zakres referencyjny odpowiada wzorowi, a błędem, którego należy unikać, jest łączenie jednego wzoru z zakresem drugiego.

Najczęstsze pytania

Jaka jest norma luki anionowej?

Na elektrodach jonoselektywnych używanych we współczesnych laboratoriach około 8 do 12 mmol/l przy wzorze wyłącznie z sodem. Starsze metody analityczne dawały wyższe normy, około 12 do 16, dlatego część źródeł nadal je podaje. Stosuj zakres publikowany przez własne laboratorium.

Co powoduje wysoką lukę anionową?

Gromadzenie się nieoznaczanych anionów kwasowych. W praktyce oznacza to kwasicę mleczanową, kwasicę ketonową w przebiegu cukrzycy, alkoholu lub głodzenia, zaawansowaną niewydolność nerek oraz zatrucie metanolem, glikolem etylenowym lub salicylanami.

Dlaczego niskie albuminy mają znaczenie?

Albuminy są największym nieoznaczanym anionem, więc ich niskie stężenie obniża wyjściową lukę. Może to maskować rzeczywistą kwasicę z wysoką luką anionową i dlatego u chorych w cięższym stanie bardziej informatywna jest luka skorygowana, czyli około 2,5 mmol/l dodane na każdy 1 g/dl albumin poniżej 4,0.

Czy uwzględniać potas?

Obie postacie są dopuszczalne, o ile zakres referencyjny do nich pasuje. Ten kalkulator pomija potas, zgodnie z szerzej stosowaną konwencją, a podany tu zakres 8 do 12 mmol/l odpowiada właśnie temu wzorowi.

Źródła

  1. Kraut JA, Madias NE. Serum anion gap: its uses and limitations in clinical medicine. Clin J Am Soc Nephrol. 2007;2(1):162-174.
  2. MedlinePlus — Anion gap blood test